معرفی استایل Y2K در سینما
آیا اخیراً متوجه شدهاید که فید اینستاگرام و تیکتاک شما پر شده از دامنهای مینی، موبایلهای تاشو، لباسهای مخملی صورتی و عینکهای آفتابی رنگی؟ اشتباه نمیکنید؛ ما در حال تجربه یک بازگشت عظیم به گذشته هستیم. استایل “Y2K” (مخفف Year 2000) که زمانی نماد آغاز هزاره جدید بود، حالا به لطف نسل Z و پلتفرمهایی مثل تیکتاک، دوباره به خط مقدم مد بازگشته است. اما این ترند فقط در کمد لباسها نیست؛ بلکه ریشه عمیقی در سینمای اواخر دهه ۹۰ و اوایل دهه ۲۰۰۰ دارد. فیلمهایی که زمانی “فقط یک فیلم نوجوانانه” تلقی میشدند، حالا به کتاب مقدس فشن برای نسل جدید تبدیل شدهاند. در این مقاله، بررسی میکنیم که چگونه فیلمهای کالت کلاسیکی مانند Mean Girls و Clueless دوباره بر تخت پادشاهی نشستهاند و چرا زیباییشناسی آن دوران تا این حد جذاب است.
معرفی (Clueless)
Clueless: مادرخوانده استایل Y2K
اگرچه فیلم Clueless در سال ۱۹۹۵ اکران شد، اما بدون شک سنگ بنای مدی را گذاشت که در دهه ۲۰۰۰ منفجر شد. شخصیت “شر هورویتز” با آن کت و دامن چهارخانه زرد رنگش، نه تنها یک نماد سینمایی خلق کرد، بلکه استانداردی را برای “دختر محبوب مدرسه” تعریف کرد که تا سالها بعد در فیلمها تکرار شد.
چرا این فیلم الان ترند شده است؟ چون Clueless اولین فیلمی بود که تکنولوژی (موبایلهای بزرگ آن زمان) و مد را با هم ترکیب کرد. اپلیکیشنی که “شر” برای انتخاب لباسهایش استفاده میکرد، رویای هر نوجوانی در آن زمان بود و حالا برای نسلی که با هوش مصنوعی زندگی میکند، یک پیشبینی بامزه به نظر میرسد. استفاده از اکسسوریهای پرپشت، کلاههای عجیب و لایهبندی لباسها در این فیلم، دقیقاً همان چیزی است که اینفلوئنسرهای امروزی سعی در بازسازی آن دارند.
معرفی (Mean Girls)
Mean Girls: انجیل صورتی پوشان
اگر Clueless مقدمه بود، Mean Girls (2004) متن اصلی کتاب استایل Y2K است. قانون “چهارشنبهها صورتی میپوشیم” (On Wednesdays we wear pink) فراتر از یک دیالوگ سینمایی رفت و به یک قانون نانوشته فرهنگی تبدیل شد. رجینا جورج و گروه “پلاستیکها”، مظهر مصرفگرایی پرزرقوبرق دهه ۲۰۰۰ بودند.
دامنهای کوتاه پلیسه، تیشرتهای تنگ با شعارهای بامزه، کیفهای کوچک لویی ویتون و آرایشهای براق، همگی در این فیلم به اوج خود رسیدند. بازگشت این فیلم به ترندها فقط به خاطر لباسها نیست؛ بلکه به خاطر “انرژی” آن است. در دنیای پیچیده و گاهی تاریک امروز، زیباییشناسی Mean Girls نوعی فرار به دنیایی است که بزرگترین مشکلش انتخاب لباس برای جشن مدرسه یا نوشتن در “کتاب سوخته” (Burn Book) است. نسل جدید، جسارت و زنانگی اغراقآمیز این کاراکترها را به عنوان نوعی قدرتنمایی بازپس گرفته است.
چرا Y2K دوباره مد شده است؟
روانشناسی بازگشت به گذشته
روانشناسی پشت این بازگشت ساده است: نوستالژی برای دورانی که همه چیز سادهتر (و شاید کمی سطحیتر) به نظر میرسید. دهه ۲۰۰۰ دورانی بود که اینترنت وجود داشت اما هنوز ما را نبلعیده بود. خوشبینی نسبت به تکنولوژی و آینده در رنگهای نئونی و متالیک لباسهای آن دوره موج میزد.
علاوه بر این، چرخه مد همیشه هر ۲۰ سال یکبار تکرار میشود. طراحان لباس امروزی همان کودکانی هستند که با دیدن لیندزی لوهان و پاریس هیلتون بزرگ شدهاند. سینما به عنوان آینهی تمامنمای جامعه، این استایل را جاودانه کرد و حالا پلتفرمهای دیجیتال به ما اجازه میدهند تا خودمان را در نقش ستارههای آن فیلمها تصور کنیم.
نتیجهگیری
استایل Y2K در فیلمها چیزی فراتر از لباسهای عجیب و غریب است؛ این استایل نمادی از یک دوران پرشور، جسور و بدون عذرخواهی است. فیلمهایی مثل Mean Girls و Clueless به ما یادآوری میکنند که مد قرار است سرگرمکننده باشد. چه طرفدار دامنهای مینی باشید و چه از شلوارهای فاقکوتاه متنفر باشید، نمیتوانید انکار کنید که سینمای دهه ۲۰۰۰ از نظر بصری یکی از تاثیرگذارترین دورانها بر فرهنگ پاپ امروزی بوده است. پس شاید بد نباشد امشب دوباره به تماشای “دختران بدجنس” بنشینید؛ فقط یادتان نرود، اگر چهارشنبه است، صورتی بپوشید!
